Archive for May 2011

Greece from high above – Η Ελλάδα από ψηλά

May 31, 2011

From the YouTube Channel of

A unique air tour in the country that embraced the culture, the land of the gods, the land of legends and heroes, the land of culture and art ,the land of the sun and the sea.
Live your myth in GREECE.

Μια μοναδική ξενάγηση απο τον αέρα στη χώρα που γέννησε τον πολιτισμό, τη γη των θεών, τη γη των μύθων και των ηρώων, η γη του πολιτισμού και της τέχνης, η γη του ήλιου και της θάλασσας.
Ζήστε το μύθο σας στην ΕΛΛΑΔΑ

http://www.visitgreece.gr/

httpv://www.youtube.com/watch?v=Mq52EWu9ES0

 

Η Χαρά Νικοπούλου σε εκδήλωση για την Άλωση

May 30, 2011

httpv://www.youtube.com/watch?v=nSslFn0Ths8

ΑΠΟ: http://www.youtube.com/user/gkapog

Η εφημερίδα «Στόχος» με συνδιοργανωτές τον Πατριωτικό Σύλλογο «Θερμοπύλες» και άλλους πατριωτικούς συλλόγους και ιστολόγια, διοργάνωσαν ομιλία με την κ. Χαρά Νικοπούλου με θέμα «1453 – 2011». Ομιλίες έκαναν επίσης ο κ. Μιχάλης Βάρδας ο κ. Παναγιώτης Αποστόλου.

ΑΠΟ: http://www.thermopilai.org

Υπουργείο Εξω(φρε)νικών

May 30, 2011

Υπουργείο Εξω(φρε)νικών

— Για εσωτερικούς λόγους οι Τούρκοι ματαίωσαν την πανηγυρική λήξη των δύο μεγάλων ασκήσεων, «Θαλασσόλυκος» και «Έφεσος». Και λίγο έλειψε να βγουν κάποιοι στην Αθήνα να πανηγυρίσουν για το «νέο κλίμα» στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Ξέχασαν όμως ότι για δέκα ημέρες, που οι δυο ασκήσεις γίνονταν κανονικά, οι Τούρκοι κέντησαν κατά μήκος και κατά πλάτος το Αιγαίο.

— Υπήρξε έτσι ο «πειρασμός» για ορισμένους να αρχίσουν να συζητούν ότι πρέπει να ανταποκριθούμε στις δήθεν καλοσύνες της Άγκυρας, με πρώτο θύμα την προγραμματισμένη άσκηση «Ίωνας» για Έρευνα και Διάσωση. Συμπτωματικά η άσκηση αυτή, που διαρκεί μόνο μία ημέρα, έχει προγραμματιστεί για τις 7 Ιουνίου στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Ρόδου και Καστελλόριζου, περιοχή την οποία αμφισβητεί, σε ό,τι αφορά τη δικαιοδοσία στο FIR και την Έρευνα και Διάσωση, η Τουρκία.

• Ας ελπίσουμε ότι η δέσμευση του κ. Βενιζέλου στη Βουλή, ότι η άσκηση θα γίνει κανονικά, θα τηρηθεί και δεν θα ανατραπεί από άνωθεν παρέμβαση…

— Θλιβερή εικόνα έδωσε το υπουργείο Εξωτερικών, με την κοκορομαχία στην οποία επιδόθηκε ο κ. Δρούτσας με τον υπεύθυνο Εξωτερικών της ΝΔ Π. Παναγιωτόπουλο.
Αν απαντούσε με αυτήν τη συχνότητα και αυτήν την ένταση και στις προκλήσεις των Τούρκων, πολλά πράγματα θα ήταν καλύτερα για την εξωτερική πολιτική της χώρας μας.

— Αλλά ήταν πράγματι θλιβερό θέαμα να βλέπεις τον φον Δημήτριο Α΄ να προσπαθεί να ανδρωθεί πολιτικά με πετροπόλεμο εναντίον του Πάνου, ο οποίος σε αυτό το σπορ είναι άπαικτος…

— Γιατί είναι προφανές ότι δεν ευθύνεται ο κ. Παναγιωτόπουλος εάν οι Τούρκοι είχαν εξαγγείλει άσκηση εντός περιοχής ελληνικής αρμοδιότητας ή αν η κυρία Εμινέ Ερντογάν και ο συνοδός της Ε. Μπαγίς αλώνισαν στην Κομοτηνή χωρίς να υπολογίσουν και να σεβαστούν τη φιλοξενία που τους παρέχει η χώρα μας. Ούτε βεβαίως για το γεγονός ότι το υπουργείο Εξωτερικών αποφάσισε να κινήσει πειθαρχική διαδικασία με ερώτημα την οριστική παύση για τον γενικό πρόξενο στο Βανκούβερ και στέλεχος της ΕΔΥ Γιώργο Αϋφαντή, λόγω των δηλώσεών του, που απόσπασμά τους δημοσιεύθηκε στο «Βήμα», την περίοδο της επίσκεψης Παπανδρέου στο Ερζερούμ.

— Μπορεί να διαφωνεί κάποιος απολύτως, οριζοντίως και καθέτως με το περιεχόμενο, το ύφος και την ένταση των δηλώσεων και παρεμβάσεων του κ. Αϋφαντή. Αλλά, παρά τις ιδιομορφίες που έχει η ιδιότητα του διπλωμάτη, είναι στο όριο της παραβίασης των ατομικών ελευθεριών η πειθαρχική δίωξη για αναφορές διπλωματικού υπαλλήλου στο αντικείμενο ενασχόλησής του.

— Η κριτική που ακούστηκε αφορούσε και τη διαδικασία, αλλά και την ουσία διαμόρφωσης, χάραξης και άσκησης της εξωτερικής πολιτικής και μάλιστα ακούστηκε από συνδικαλιστικό στέλεχος της Διπλωματικής Υπηρεσίας. Τελικά, όπως οι δημόσιοι λειτουργοί δεν μπορεί να είναι ανεύθυνοι για το τι συμβαίνει γύρω τους και στην υπηρεσία τους, το ίδιο δεν μπορεί να είναι άλαλοι όταν θεωρούν ότι προκύπτουν κίνδυνοι για το δημόσιο και εθνικό συμφέρον και το εκφράζουν δημοσίως (εκπροσωπώντας πολλούς άλλους που συμμερίζονται τις απόψεις αυτές).

— Είναι προφανές ότι η πειθαρχική διαδικασία εναντίον του κ. Αϋφαντή δεν έχει στόχο μόνο να κλείσει ένα ενοχλητικό στόμα, αλλά αντίθετα να παραμείνουν σφραγισμένα τα πολλά στόματα που με δυσκολία μένουν κλειστά.

— Το Ανώτατο Υπηρεσιακό περιμένει ακόμη, καθώς κανείς δεν γνωρίζει ποιες Αρχές θα καταργηθούν λόγω των νέων περιοριστικών μέτρων στο ΥΠΕΞ.
-Χιλή, Περού, Βενεζουέλα, Αιθιοπία, Ζιμπάμπουε, Λουξεμβούργο, Βαλτικές χώρες, Μάλτα, Φιλιππίνες, Ταϊλάνδη είναι πρεσβείες που βρίσκονται στο «κόκκινο», ενώ Αρχές στο Σάο Πάολο, Λος Άντζελες, Βανκούβερ, Ντάλας, Τάμπα, Ατλάντα, Κέιπ Τάουν δεν έχουν πολλή ζωή ακόμη.

• Αν πάντως δείτε ότι γίνεται Ανώτατο Υπηρεσιακό και βγαίνουν σε προκήρυξη και τα φιλέτα όπως Ουάσινγκτον, Άγκυρα, Λευκωσία, τότε ας ετοιμαστείτε και για κάλπες. Βλέπετε, στο νεοκλασικό υπάρχει πάντοτε αλάνθαστος αισθητήρας που μυρίζεται τις εκλογές και σπεύδει να βολέψει τους «ημετέρους».

— Τι γίνεται με τη θέση του Πολιτικού Διευθυντή; Από διερευνητικές που έγιναν ώστε ο Σ. Λωζος αντί για το Σαντιάγο να παραμείνει και να αντικαταστήσει τον Τρύφωνα Παρασκευόπουλο, που διακαώς θέλει να φύγει και να πάει στη ΜΑ ΝΑΤΟ, ο κύκλος κατέληξε και πάλι στον Μ. Σπινέλη, ο οποίος όμως κάθε άλλο παρά θέλει να επιστρέψει από τη Μόσχα. Εξάλλου θα του πέσει λίγο βαρύ μέσα σε τρία χρόνια από τον βραχνά της Διεύθυνσης Προσωπικού να πάει στο άλλο «διακοσμητικό», όπως έχει καταντήσει, πόστο του Πολιτικού Διευθυντή.

— Εντυπωσιακή η επιμονή της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας να στηρίζει με κάθε τρόπο και κάθε μέσο την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, παρά τους υπαινιγμούς του κ. Δρούτσα σε πρόσφατη συνέντευξή του στον κυπριακό «Φιλελεύθερο».
Αρκεί η σύγκριση με τους… ομογάλακτους του κ. Δρούτσα, αυστριακούς πολιτικούς, που ξεκαθάρισαν ευγενικά αλλά και αποφασιστικά στον κ. Γκιουλ, κατά την επίσκεψή του στη Βιέννη, ότι η προοπτική της ένταξης της Τουρκίας θα περάσει από δημοψήφισμα. Και συγχρόνως ανέλαβε να εξηγήσει ο αυστριακός υπουργός Εξωτερικών ότι είναι προτιμότερη η ειδική σχέση. Εμείς ζούμε στον κόσμο μας…

• Δυστυχώς, στον περίγυρο του κ. Παπανδρέου υπάρχουν άνθρωποι που τον χειρίζονται σαν να είναι υφυπουργός, έστω αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών.

Πώς αλλιώς να κρίνει κανείς τη γελοιότητα, την ημέρα που καιγόταν η Ελλάδα και η Ευρώπη, με τις δηλώσεις της Μ. Δαμανάκη, να διαρρέουν από το Παρίσι ότι είχε ολιγόλεπτη συνάντηση με τη Χίλαρι Κλίντον, η οποία εξήρε τις προσπάθειές του για την κρίση και ότι συμφώνησε πως πρέπει να υπάρξει συναίνεση. Είναι πολύ πειστική η διαρροή, γιατί πράγματι την είδαμε κομμένη την κ. Χίλαρι, αφού προφανώς δεν κοιμάται εδώ και εβδομάδες με την αγωνία αν θα συναινέσει ο Σαμαράς με το Μεσοπρόθεσμο ή αν ο Τσίπρας θα αντιδράσει στο νέο Μνημόνιο…

— Ωραίοι οι παλικαρισμοί προς τα Τίρανα, αλλά χρειάζεται και ολίγη ουσία. Τι πράττει ο φον Δημήτριος Α΄ μετά την αποκάλυψη ότι με απόφαση της κυβέρνησης του κ. Μπερίσα από όλα τα πιστοποιητικά που εκδίδονται από δω και πέρα στην Αλβανία (γέννησης, οικογενειακής κατάστασης κ.λπ.) αφαιρέθηκε, ναι, σωστά μαντέψατε, η εθνικότητα. Και καθώς, από ό,τι καταλαβαίνουμε όλοι, ο τελικός στόχος είναι η «εξαφάνιση» της ελληνικής εθνικής μειονότητας, θα περιμέναμε συγκεκριμένη αντίδραση από την ηγεσία του ΥΠΕΞ, η οποία όμως προφανώς δεν προλαβαίνει, μια και είναι αφοσιωμένη στον αγώνα ανταπαντήσεων στον Π. Παναγιωτόπουλο.

Site: paron.gr

Αλώσεις άλλοτε και τώρα

May 29, 2011

Του Κωνσταντίνου Χολέβα – Πολιτικού Επιστήμoνα

Το 1453 δεν επήλθε η πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, της Ρωμανίας. Αυτή είχε συμβεί το 1204 κατά την Δ΄ Σταυροφορία. Οι Τούρκοι βρήκαν μία κεφαλή χωρίς σώμα, μία Κωνσταντινούπολη χωρίς ενδοχώρα. Το κτύπημα που κατέφεραν οι Φράγκοι στην Ορθόδοξη Ρωμηοσύνη και η κατανομή των εδαφών της Αυτοκρατορίας άνοιξαν τον δρόμο για τη δεύτερη Άλωση από τον Μωάμεθ τον Πορθητή. Εκείνη τη χρονιά, το 1204, ανιχνεύουμε και τη γέννηση του Νέου Ελληνισμού. Το βυζαντινό κράτος παύει πλέον να είναι πολυεθνικό με ελληνικό πολιτισμό και στη θέση του εμφανίζονται μικρά κράτη αμιγώς ελληνικά,. Η Νίκαια πρωτίστως, αλλά και η Ήπειρος και η Τραπεζούντα είναι τα πρώτα εθνικά κράτη στα Βαλκάνια. Εκφράζουν την ελληνορθόδοξη ελπίδα και γεννούν τη Μεγάλη Ιδέα. Το μυστικό της επιβιώσεως του Ελληνισμού μετά το 1453 βρίσκεται στην ιδεολογία και στα κείμενα των ανθρώπων που στελέχωσαν το κράτος της μικρασιατικής Νικαίας από το 1204 μέχρι το 1261, όταν αυτό το  κράτος έδιωξε τους Λατίνους από την Κωνσταντινούπολη.

Το μυστικό αυτό λέγεται : Πίστη στην διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού. Και είναι χρήσιμο να το θυμόμαστε τώρα που διερχόμαστε μία ηθική, πνευματική και οικονομική κρίση. Τώρα που πολλές μικρές αλώσεις απειλούν το έθνος μας με απώλεια ταυτότητος και προσανατολισμού. Από το 1204 μέχρι και τον Κυπριακό Αγώνα του 1955-59 η πίστη στη συνέχεια του Ελληνισμού μάς κρατούσε όρθιους. Περάσαμε αλώσεις, δουλείες, σταυρώσεις, μαρτύρια, αλλάξαμε κατακτητές, αγωνισθήκαμε σε καιρούς πολεμικούς ή ειρηνικούς, προδοθήκαμε από συμμάχους και υπονομευθήκαμε από μισθοφόρους και από φορείς ξενόφερτων ιδεών, αλλά επιβιώσαμε. Γιατί πιστεύαμε στον εαυτό μας, στο παρελθόν μας και στο μέλλον μας.

Ήδη από το 1204 αυτή την πίστη στη συνέχεια του Ελληνισμού εκφράζουν οι Αυτοκράτορες της Νικαίας. Ο Θεόδωρος Λάσκαρις Α΄, ο Ιωάννης Δούκας Βατάτζης, ο Θεόδωρος Λάσκαρις Β΄. Αποτελεί άφθαστο μάθημα αξιοπρεπείας και ιστορίας η απάντηση του Βατάτζη -Θρακιώτη από το Διδυμότειχο- προς τον Πάπα Νικόλαο το 1237.Ο ηγέτης ενός μικρού κράτους του καθημαγμένου Ελληνισμού απαντά προς τον Πλανητάρχη της εποχής, αφού ο Παπικός θρόνος  έστρεψε τους Σταυροφόρους προς την Κωνσταντινούπολη αντί για την Ιερουσαλήμ. Γράφει, λοιπόν, ο ελεήμων και ευλαβής Ορθόδοξος Αυτοκράτωρ ότι ο ίδιος και οι υπήκοοί του κατάγονται από το αρχαίο γένος των Ελλήνων από το οποίο άνθισε η σοφία για όλο τον κόσμο και ότι οι περισσότεροι Βυζαντινοί Αυτοκράτορες ήσαν και αυτοί Έλληνες. Και προσθέτει ότι    στους Έλληνες εδόθη η Κωνσταντινούπολη από τον Μέγα Κωνσταντίνο και ότι πιστοί στην ιστορία μας και στις παραδόσεις μας θα αγωνισθούμε για να απελευθερώσουμε την Κωνσταντινούπολη και να την ξανακάνουμε ορθόδοξη και ελληνική. Αν θέλαμε να κρίνουμε με σημερινά δεδομένα ο Ιωάννης Βατάτζης είναι ο ηγέτης της δυσπραγούσης Ελλάδος και ο Πάπας είναι το Δ.Ν.Τ. Τότε είχαμε ηγέτες που ύψωναν φωνή εθνικής υπερηφανείας προς τους ισχυρούς. Τώρα άραγε έχουμε;

Αυτή η πεποίθηση στη συνέχεια του Ελληνισμού έδωσε δύναμη στους προγόνους μας μετά την Άλωση της Πόλης από τους Οθωμανούς. Έστω και αν χρησιμοποιούσαμε εναλλάξ τα εθνικά ονόματα Ρωμηός, Γραικός και Έλληνας ουδέποτε χάσαμε την εθνική μας συνείδηση που ήταν άρρηκτα δεμένη με την Ορθόδοξη Εκκλησία. Η πίστη στη διαχρονικότητα του Γένους διατρανώθηκε μέσα από αναγνώσματα όπως η Φυλλάδα του Μεγαλέξανδρου και η Αχιλλιάς, μέσα από την εμμονή στην Ελληνική γλώσσα , μέσα από την αναπαράσταση Αρχαίων σοφών στον πρόναο πολλών εκκλησιών, μέσα από ποιήματα και δημοτικά τραγούδια, μέσα από κηρύγματα και ομιλίες λογίων. Η συνέχεια του Ελληνισμού ενέπνευσε τον Ρήγα, τους κλεφταρματολούς, τις διακηρύξεις και τα Συντάγματα του 1821, τον Διονύσιο Σολωμό που καλεί τους Τριακόσιους του Λεωνίδα να σηκωθούν και να έλθουν κοντά μας. Σήμερα που περνούμε μία πολλαπλή κρίση αναμένουμε από τους πνευματικούς ταγούς μας να ξαναμιλήσουν γι’ αυτή τη διαχρονικότητα του Έθνους, να μάς δώσουν διδάγματα από την Αρχαιότητα, το Βυζάντιο, την Φραγκοκρατία και την Τουρκοκρατία, να μας ποτίσουν με το κρασί του ’21 που έλεγε ο Κωστής Παλαμάς. Κι όμως βλέπουμε ορισμένους από αυτούς τους διανοουμένους μας να μάς δηλητηριάζουν με σάπιες πνευματικές τροφές. Αρνούνται τη συνέχεια του Ελληνισμού, χλευάζουν την ελληνορθόδοξη ταυτότητά μας, αφελληνίζουν την παιδεία μας, εισάγουν στρατιές μισθοφόρων από διάφορες χώρες στο όνομα ενός κίβδηλου ανθρωπισμού, αποδομούν την Παιδεία μετατρέποντας τα σχολεία σε κέντρα ταχύρρυθμης εκπαίδευσης Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και αφήνοντας τα παιδιά χωρίς πρότυπα, χωρίς αξίες.

Μπορούμε και δικαιούμαστε να βγούμε από την κρίση. Αρκεί να μη ξεχάσουμε το μυστικό των προγόνων μας. Να αντισταθούμε στις ηθικές, πνευματικές και οικονομικές αλώσεις προτάσσοντας τη συνέχεια του Ελληνισμού. Να μετατραπούμε σε μία δυναμική ηθική πλειοψηφία,  η οποία με ειρηνικό και δημοκρατικό τρόπο θα βάλει στο περιθώριο τους διανοουμένους της συμφοράς και θα ξανασυνδέσει τις τύχες της Ελλάδας, της Κύπρου και των Αποδήμων με το γάργαρο νερό της διαχρονικής ελληνικότητας, το μόνο που μάς ξεδιψά και μας ξεπλένει. Να βάλουμε στο περιθώριο τις υλιστικές ιδεολογίες που αποχαυνώνουν τους νέους μας μιλώντας τους είτε για τη νομοτέλεια της δικτατορίας του προλεταριάτου είτε για τη νομοτέλεια της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, η οποία γκρέμισε τα σύνορα για να φέρει τελικά στην Ευρώπη τα προβλήματα των αμερικανικών τραπεζών.

Το πνεύμα του Ελληνισμού ήταν πάντα αγωνιστικό και αντιστασιακό. Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος δεν υπετάγη στους όρους του Μωάμεθ, αλλά έπεσε μαχόμενος. Οι σημερινές μάχες δεν θα δοθούν με σπαθιά, αλλά με ιδέες και ιδανικά. Αρκεί να ξαναπιστέψουμε στη συνέχεια του Ελληνισμού! H αγωνιστικότητα του  Παλαιολόγου και των συμμαχητών του στέλνει μηνύματα και για το σήμερα. Η αντίσταση των τελευταίων μαχητών της Κωνσταντινουπόλεως και το “πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών” εμπνέει έκτοτε τα ΟΧΙ του Ελληνισμού. Το 1940 κατά του Μουσσολίνι, το 1941 κατά του Χίτλερ, το 1944-49 κατά της ένοπλης επιβολής του Σταλινισμού,  τον συνεχή αγώνα της   Κύπρου από το 1955 μέχρι σήμερα κατά της αποικιοκρατίας και του αφελληνισμού.

Το ευχάριστο είναι ότι ο Ελληνισμός και στις ημέρες μας λέει ΟΧΙ σε θέματα υψίστης εθνικής, κοινωνικής και πολιτιστικής σημασίας, παρά τις προσπάθειες που κάνουν οι ψευδοπροοδευτικοί και οι οπαδοί της εθνικής μειονεξίας. Με συλλαλητήρια είπαμε ΟΧΙ στην παραχώρηση του ονόματος και του πολιτισμού της Μακεδονίας. Με λαοσυνάξεις διαμαρτυρηθήκαμε για τη διαγραφή του θρησκεύματος από τις ταυτότητές μας και αντιδράσαμε στα πολυπολιτισμικά πρότυπα που θέλουν να εξευτελίζουν την πλειοψηφία στο όνομα διαφόρων μειοψηφιών. Αντιδράσαμε παντοιοτρόπως στο απαράδεκτο βιβλίο Ιστορίας της Στ΄ Δημοτικού που αγιοποιούσε τους Οθωμανούς, τους Νεοτούρκους και τους σφαγείς της Μικρασίας και του Πόντου και τελικά το αποσύραμε. Τα αδέλφια μας στην Κύπρο είπαν και θα ξαναπούνε ΟΧΙ στο ρατσιστικό και αντιδημοκρατικό σχέδιο Ανάν. Τα αδέλφια μας του Βορρά αγωνίζονται για τη διαφύλαξη της ελληνικής παιδείας και εθνικής ταυτότητας στη Χειμάρρα, στο Αργυρόκαστρο, στην Κορυτσά, στο Μοναστήρι, στο Κρούσοβο. Οι Ένοπλες Δυνάμεις μας βροντοφωνάζουν καθημερινά ΟΧΙ στον Νεο-οθωμανισμό του Ερντογάν και του Νταβούτογλου. Συνεχίζουν να υπεραμύνονται του πατρίου εδάφους και να χαρίζουν στο Έθνος νέους ήρωες όπως ο Καραθανάσης, ο Βλαχάκος, ο Γιαλοψός, ο Ηλιάκης κ.α. Και ο κακοπληρωμένος και ελλιπώς εκπαιδευμένος αστυνομικός μας δίνει καθημερινά με κίνδυνο της ζωής του τη μάχη κατά της εισαγόμενης εγκληματικότητας, της οποίας ηθικοί αυτουργοί είναι οι θολοκουλτουριάρηδες οπαδοί της «πολυπολιτισμικής κοινωνίας».

Σήμερα οφείλουμε να συνεχίζουμε να αντιστεκόμαστε με κάθε τρόπο. Οι σημερινές αλώσεις είναι μικρές και καθημερινές. Άρα ύπουλες και εξίσου επικίνδυνες. Η υπονόμευση της γλώσσας μας, η άγνοια της ιστορίας μας, η ξενομανία, οι συκοφαντίες κατά της Ελληνορθοδόξου Παραδόσεως μας, οι εδαφικές διεκδικήσεις των γειτόνων, η  διαστρέβλωση και πλαστογράφηση της ιστορίας του 1821,  της Κύπρου και της Μακεδονίας, όλα αυτά και πολλά άλλα έσωθεν ή έξωθεν προερχόμενα αποτελούν μικρές αλώσεις που απαιτούν γνώση, αντίσταση και μαχητικότητα. Δεν αρνούμαστε την επικοινωνία και την συνεργασία με άλλους λαούς και πολιτισμούς. Ο Ελληνισμός ποτέ δε κλείστηκε στο καβούκι του. Θα αρνηθούμε όμως την αφομοίωση, την αλλοτρίωση, τις γκρίζες ζώνες. Θα αγωνισθούμε με όπλα πρωτίστως πνευματικά και ηθικά. Και θα διδασκόμαστε από την Παράδοση και το βίωμα της Εκκλησίας μας. Η Άλωση και οι μετέπειτα εξελίξεις μάς διδάσκουν ότι τελικά επιβιώσαμε μέχρι σήμερα χάρις στην Ορθόδοξη Εκκλησία μας. Διότι η Ορθόδοξη Παράδοση είναι Σταυροαναστάσιμη. Μας θυμίζει ότι μετά την  κάθε Σταύρωση του Γένους ακολουθεί η Ανάσταση! Αυτό εύχομαι  για την οικονομικά και γεωπολιτικά χειμαζομένη Ελλάδα μας!

 

Κ.Χ. 16-5-2011

Give Greece a chance

May 29, 2011

Thessaloniki, Greece’s second city, has spent centuries being burnt, bombed and built again. Our writer brings the colourful and cultural metropolis up to date

  • Fiachra
  • Thessaloniki

    Clockwise from top left: Monks heading to Mount Athos, the Arch of Galerius in central Thessaloniki, and Alexander the Great’s statue on the seafront. Photographs: Alamy

    I want to tell you a story. You don’t have to believe it. I didn’t at first, and it happened to me. It was years ago in Istanbul, at the end of a long evening down by the water at Besiktas, when we had all become as dreamy as the waters of the Bosphorus at that hour. I was aching for my bed, but the tide of the night was running towards an iskembe joint, and I could already taste the garlicky vinegar of the tripe soup on the air. I pleaded mercy – a godawful early start for Salonica – when a young guy at the edge of the group touched my arm. “If you are going to Salonica, you must eat the borek,” he said, and began to write down directions to the best bougatsatsidiko in the city.

    He had never been to Thessaloniki himself, but his grandfather had been born there. Even his grandmother, who came from Hania, with all the Cretan pride that entails, had to admit that Salonicans made the best borek/bougatsa on the planet – the lightest, flakiest filo, just greasy enough to cut the goaty kick of the young mizithra cheese flecked with oregano and mint.

    He handed me a napkin with a line drawn across it to show the sea, a fortress on a hill, a hamam with three domes, and between them the Turkish names of some streets.

    But hadn’t Thessaloniki been Greek since December 1912? Hadn’t it been burned to the ground, bombed, rebuilt, knocked down and rebuilt again since then? Hadn’t it endured two world wars, various occupations, a civil war, a dictatorship and the worst that precast concrete can inflict? Hadn’t its Turks been sent back to the eternal exile of “home” and its Jews, the soul of the city, who made up the majority of its remarkable mix of peoples, been all but exterminated at Auschwitz?

    None of this seemed to phase him. It should be there. “People still have to eat borek.”

    Two days later, using his scribbled directions, I found a bougatsa shop just where he said I would, next to a patsas place that was still serving the Greek variant of that hangover tripe soup I had missed in Istanbul to the last of the night’s stragglers.

    Greek troops Greek troops arriving at Salonica, now Thessaloniki, in 1915 The owner was a refugee, too. But his family had come from Smyrna, now Izmir in Turkey. His Borekci grandfather had taken over from a man who had been given the key by a blond-haired Turk the day he and his family were deported in 1924 with the last of the city’s Muslims. And yes, the bougatsa was fit for a bishop.

    I took a photograph of the owner with two customers – one an Armenian Greek, the other a Cappadocian, though neither had set foot in the places they claimed to be from – and sent it to my friend in Istanbul. A few weeks later I received a reply.

    He’d shown the photo to his grandfather, then well into his 90s. I’d got the wrong borek shop. The place never got sun like that in the morning.

    I am telling you this story because to me it says a lot about the people who live in Salonica or have lived there, and people who have only inhabited the city in their dreams or in the stories of their parents or grandparents, but for whom it is still in some ways home.

    The rest of the article in the Guardian

1916 – Forty Years in Constantinople by Edwin Pears

May 29, 2011

More evidence of the Bulgarian Origins of the Southern Slavs currently pretending to be “Macedonians”.

By ChicagoGeorge

 

Ενταση στα Σκόπια μία εβδομάδα πριν από τις κάλπες

May 29, 2011

Εκφοβισμός ψηφοφόρων από το VMRO

Του απεσταλμένου μας στα Σκοπια Σταυρου Τζιμα

29-05-11

Πριν από μερικές μέρες, κορυφαίο τοπικό στέλεχος του κυβερνώντος VMRO DPMNE πλησίασε υπάλληλο της κρατικής εταιρείας ηλεκτρισμού στην πόλη Μπίτολα και του έδωσε να συμπληρώσει ένα έντυπο. Οπως του είπε, έπρεπε να γράψει τα ακριβή στοιχεία του και από κάτω μια λίστα δεκαπέντε ονομάτων με διευθύνσεις και τηλέφωνα, τα οποία όφειλε να φέρει στην κάλπη των βουλευτικών εκλογών της άλλης Κυριακής για να ψηφίσουν VMRO DPMNE. «Με δική σου ευθύνη πρέπει να έρθουν να ψηφίσουν, διαφορετικά σκέψου τη δουλειά σου…», ήταν η προειδοποίηση και για να μη διανοηθεί ότι μπορεί να ξεγελάσει το κόμμα, η εντολή ήταν να φέρει τους δεκαπέντε ψηφοφόρους στην κάλπη μέχρι τις 12 το μεσημέρι και εκεί μπροστά στο εκλογικό τμήμα ο εντεταλμένος κομματικός θα ήλεγχε τoν κατάλογο.

Ενώπιον του κινδύνου να χάσει το ψωμί του και γνωρίζοντας ότι στη χώρα του, την ΠΓΔΜ, το εκάστοτε κυβερνών κόμμα ελέγχει απολύτως τον κρατικό μηχανισμό, απευθύνθηκε σε συγγενείς και φίλους και ικετεύοντας κατάφερε να συγκεντρώσει τους «15» τους οποίους και παρέδωσε εκεί που έπρεπε βεβαιώνοντας τον κομματικό κομισάριο ότι θα ψηφίσουν «σωστά». Ο κατάλογος όμως διέρρευσε.

Το φως της δημοσιότητας είδαν από την έναρξη της προεκλογικής περιόδου και εξακολουθούν να βλέπουν και άλλες τέτοιες λίστες συνοδευόμενες από καταγγελίες για οργανωμένο σχέδιο εκφοβισμού του εκλογικού σώματος για να ψηφίσουν υπέρ του κόμματος του πρωθυπουργού Νίκολα Γκρούεφσκι. Αποκαλύφθηκε, σε μια άλλη περίπτωση, ότι από το VMRO υπόσχονταν σε ζευγάρια που δυσκολεύονταν να τεκνοποιήσουν ότι αν ψηφίσουν το κυβερνών κόμμα θα τα προτάξουν στις λίστες αναμονής για εξωσωματική γονιμοποίηση! Με καθημερινές αποκαλύψεις αυτού του είδους να πυροδοτούν πολιτική όξυνση και με τους πολίτες απογοητευμένους από την αδυναμία της πολιτικής τάξης, ειδικά της κυβέρνησης Γκρούεφσκι, να δώσει λύσεις στα προβλήματα της φτώχειας και της ανεργίας που τους ταλανίζουν, η χώρα οδηγείται σε πρόωρες ι την Κυριακή 5 Ιουνίου.

Αν υπάρχει ένα διακύβευμα σε αυτές, δεν είναι άλλο από τον ίδιο το Νίκολα Γκρούεφσκι. Αν δηλαδή θα τις κερδίσει για τρίτη συνεχή φορά ή θα υπάρξει αποκαθήλωσή του. Αξιόπιστες δημοσκοπήσεις δεν υπάρχουν, αλλά η αίσθηση που κυριαρχεί είναι ότι ακόμη και «ψαλιδισμένος» θα νικήσει και πάλι, έστω και αν δεν λάβει την απόλυτη πλειοψηφία. Ο Γκρούεφσκι πήρε άνετα τις προηγούμενες εκλογές, αυτές του 2008, με ελληνική «βοήθεια». Τις οργάνωσε αμέσως μετά τη Σύνοδο του Βουκουρεστίου, όπου με παρέμβαση της Αθήνας, το ΝΑΤΟ έκλεισε την πόρτα στην ΠΓΔΜ εξαιτίας της διένεξης για το όνομα και φουντώνοντας το πατριωτικό κλίμα, έκανε περίπατο.

Εκτοτε κύλησε πολύ νερό στην κοίτη του Βαρδάρη. Η σκληρή πραγματικότητα της εντεινόμενης οικονομικής κρίσης, η καλπάζουσα διαφθορά και η απουσία ευρωατλαντικής προοπτικής της χώρας, αφαίρεσαν πολλή από τη λάμψη του αδιάφθορου, ικανού και αποτελεσματικού ηγέτη. Τώρα το ζήτημα της ονομασίας όχι μόνο δεν κυριαρχεί όπως στις εκλογές του 2008, αλλά, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, σχεδόν δεν υπάρχει στην προεκλογική ατζέντα των δύο μεγάλων κομμάτων, με εξαίρεση τους Αλβανούς που αξιώνουν συμβιβασμό με την Ελλάδα για να μπει η χώρα στην Ε. Ε. και το ΝΑΤΟ.

Εξάλλου, η σλαβομακεδονική κοινή γνώμη έχει «μπετοναριστεί» σε τέτοιο βαθμό στο «εθνικό ζήτημα», ώστε οποιαδήποτε υπαναχώρηση θα αποτελούσε πολιτική αυτοκτονία για τον εμπνευστή της θεωρίας του εξαρχαϊσμού, σημερινό πρωθυπουργό…

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_2_29/05/2011_443913


%d bloggers like this: