Archive for January 2012

FYROM : Another church was set on fire

January 31, 2012

A church in FYROM who was set on fire (Photo @ Fokus)

BREAKING NEWS: (12.30) Fire broke out on a Monastery in Mala Rečica, a place in Albanian populated enclave in FYROM a few hours ago. Up to now the perpetrators remain unknown.

According to the first reports some local residents prevented a further expansion of the fire.

News as articulated by PlusInfo news portal (English; Google Translate):
http://translate.google.com/translate?sl=mk&tl=en&js=n&prev=_t&hl=en&ie=UTF-8&layout=2&eotf=1&u=http%3A%2F%2Fwww.plusinfo.mk%2Fvest%2F31781%2FVecherva-zapalen-manastir-vo-Mala-Rechica-&act=url
MORE from the start and about the origin of the situation that spirals out of control, leading likely to Civil war in FYROM on:

http://www.macedonians.com.au/forum/showthread.php/12653-Preliminary-Breaking-News-Low-Level-Inter-Ethnic-Warfare-Erupted-in-FYROM

Brief news, checked for accuracy, shall be delivered 3-8 times a day, depending on the development of current precursors to full-scale inter-ethnic warfare.

Οι Τρείς Ιεράρχες και η σύγχρονη παιδεία

January 31, 2012

xolevas1 Επί τέλους, κάποιος να ζητήσει συγγνώμην !

Κωνσταντίνος Χολέβας- Πολιτικός Επιστήμων

 

Τί γιορτάζουμε στις 30 Ιανουαρίου; Παλαιότερα η απάντηση ήταν σαφής. Γιορτάζουμε τους Τρεις Ιεράρχες, τον Μέγα Βασίλειο, τον Άγιο Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό και τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, οι οποίοι τιμώνται ως οι προστάτες των Ελληνορθοδόξων Γραμμάτων. Σήμερα όμως βλέπουμε στα σχολεία μας μία υποβάθμιση της εορτής. Υποβάθμιση που εναρμονίζεται με τις επιδιὠξεις των ψευδοπροοδευτικών για αφελληνισμό και αποχριστιανοποίηση της Παιδείας μας. Τα ελληνόπουλα πλέον δεν συνειδητοποιούν τί προσέφεραν οι Τρεις Ιεράρχες στην σύζευξη της αρχαιοελληνικής σοφίας και γλώσσας με την Ορθόδοξη Πίστη και παράδοση. Την ημέρα της εορτής απλώς κάποια παιδιά και ορισμένοι καθηγητές πηγαίνουν χαλαρά για εκκλησιασμό. Για τους υπόλοιπους είναι μία ευκαιρία για ύπνο ή καφετέρια.

Αντιθέτως στην Κύπρο και στην Ομογένεια το περιεχόμενο του εορτασμού εί αι πιο ουσιαστικό και πνευματικό. Μάλιστα έμαθα ότι η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αμερικής, υπεύθυνη για την Ελληνική Παιδεία στις ΗΠΑ, διοργανώνει ολόκληρη εβδομάδα τιμής για τους τρεις μεγίστους φωστήρας της Τρισηλίου Θεότητος και για την επικαιρότητα της Ελληνορθόδοξης Παιδείας. Στην Ελλάδα  κάποιοι προσπαθούν  να αποκόψουν την παιδεία μας από τον ανθρωπιστικό και ηθοπλαστικό σκοπό της, να μειώσουν ή να αλλοιώσουν σπουδαία μαθήματα όπως η Ιστορία και τα Θρησκευτικά και να μετατρέψουν το σχολείο σε εργαστήριο διπόδων ρομπότ, άνευ Θεού, πατρίδος, υπευθυνότητος και αγωνιστικότητος. Με μοναδικό στόχο να γίνουν υπάλληλοι των ξένων εταιριών που θα φέρει η τρόικα και η παγκοσμιοποίηση.

Οι Τρεις Ιεράρχες, όπως και ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός και όλοι οι πρωτεργάτες της νεώτερης ελληνορθόδοξης παιδαγωγικής πίστευαν στην Παιδεία που διαπλάθει ήθος και χαρακτήρα. Δεν ήθελαν ένα σχολείο, το οποίο απλώς μεταδίδει ξερές γνώσεις. Η Ελληνορθόδοξη Παιδεία που κράτησε το Γένος μας ζωντανό και ανυπότακτο ηθικά, παρά τις εξωτερικές υποδουλώσεις, προβάλλει ως εκπαιδευτικό πρότυπο τον άνθρωπο, ο οποίος έχει αναφορά στον Θεό, στον συνάνθρωπο, στο εθνικό συμφέρον, στην οικουμενικότητα της Ελληνορθοδοξίας. Σε πείσμα των οπαδών της αποτυχημένης πολυπολιτισμικότητας μπορούμε και θέλουμε σήμερα ένα σχολείο το οποίο θα «μορφώνει» πραγματικά Δηλαδή θα δια-μορφώνει Ανθρώπους.

Δεν είναι ακατόρθωτο ακόμη και σε εποχή οικονομικής κρίσης να ανορθώσουμε την Παιδεία μας επάνω στις βάσεις των Τριών Ιεραρχών, χωρίς να παραβλέπουμε τις εξελίξεις στην κοινωνία και στην τεχνολογία. Προτείνω εν ολίγοις τα εξής:

 

  1. Είναι υποχρέωση όλων μας να σεβόμαστε τη συνταγματική επιταγή για την Παιδεία. Το άρθρο 16, παρ. 2 ορίζει ότι σκοπός της Παιδείας είναι η καλλιέργεια εθνικής και θρησκευτικής συνειδήσεως στους νέους και στις νέες μας. Το σχολείο πρέπει να καλλιεργεί ήθος και όχι απλώς ξερές γνώσεις.
  2. Δεν είναι εκσυγχρονισμός της παιδείας η διαστρέβλωση της Ιστορίας, η απάλειψη των ηρώων και των μαρτύρων και ο εξωραϊσμός της Τουρκοκρατίας με το αφελές επιχείρημα ότι «έτσι θα βελτιωθούν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις». Εκσυγχρονισμός είναι η βελτίωση των παιδαγωγικών μεθόδων, η φροντίδα για αξιοπρεπή σχολικά κτήρια και τα εποπτικά όργανα και η παροχή ικανοποιητικών γνώσεων στους τομείς της Πληροφορικής και των Ξένων Γλωσσών.
  3. Η γλώσσα μας είναι θεμελιώδες στοιχείο εθνικής ταυτότητας, αλλά παραλλήλως αποτελεί οικουμενικό αγαθό. Συμβολίζει τη διαχρονία και την παγκόσμια ακτινοβολία του Ελληνισμού. Πρέπει να τη διδάσκουμε σε όλη της την ιστορική συνέχεια και να μην ακούμε λαϊκιστικές σειρήνες που προτείνουν την κατάργηση των Αρχαίων Ελληνικών.  Ο Οδ. Ελύτης, ο Γ. Σεφέρης ο Κ. Τσάτσος, ο Π. Κανελλόπουλος και άλλοι μεγάλοι τεχνίτες του γραπτού λόγου έγραφαν σωστά Νέα Ελληνικά επειδή διδάχθηκαν τα Αρχαία Ελληνικά.
  4. Το Λύκειο έχει υποβαθμισθεί και θεωρείται συμπλήρωμα του Φροντιστηρίου. Πρέπει να καταστεί και πάλι κέντρο μάθησης και γενικής παιδείας. Ελπίζω να αξιοποιηθούν οι προτάσεις της Επιτροπής υπό τον Γ. Μπαμπινιώτη, στην  οποία μετείχαν τα δύο μεγάλα κόμματα και η οποία κατέληξε σε ενδιαφέροντα συμπεράσματα για τον τρόπο εισαγωγής  φοιτητών στα Α.Ε.Ι. και Τ.Ε.Ι.
  5. Να σταματήσει η δημιουργία νέων Τμημάτων Α.Ε.Ι. σε όλη την Ελλάδα μόνο και μόνο για να ικανοποιούνται τοπικιστικά συμφέροντα. Φθάνει πιά η πληθωριστική παραγωγή ανέργων πτυχιούχων.
  6. Να λειτουργήσει η αξιολόγηση των πανεπιστημιακών Τμημάτων με μεθόδους διεθνώς αποδεκτές. Τα Πανεπιστήμια μας να γίνουν πιο ανταγωνιστικά στον διεθνή στίβο, πράγμα που θα ωφελήσει και τους αποφοίτους.
  7. Να εφαρμόζεται εμπράκτως από Πρυτάνεις, Αστυνομία και Δικαιοσύνη η νέα  πιο αυστηρή η νομοθεσία για το Πανεπιστημιακό Άσυλο. Δεν είναι δυνατόν να βλέπουμε απαθείς μειοψηφίες φοιτητών να κτίζουν την πόρτα του Πρυτάνεως ή των καθηγητών!
  8. Δεν μπορούμε να περιμένουμε θαύματα από κακοπληρωμένους εκπαιδευτικούς. Είναι γνωστό ότι διερχόμαστε περίοδο δημοσιονομικής λιτότητας λόγω οικονομικής κρίσης, αλλά στο μέτρο του δυνατού οφείλει η Πολιτεία να ασχοληθεί και με το μισθολογικό των εκπαιδευτικών.
  9. Να ενισχυθεί η έρευνα και η δημιουργία συγχρόνων βιβλιοθηκών σε όλα τα επίπεδα. Να ενθαρρύνουμε την προσέλευση φοιτητών από άλλες χώρες, ιδίως αυτών που θέλουν να μελετήσουν την ιστορία και τα κείμενα της Αρχαίας Ελλάδας και του Βυζαντίου καθώς και τους θησαυρούς της Ορθόδοξης Θεολογίας. Έτσι θα αποκτήσουμε «πολιτιστικούς πρεσβευτές».
  10. Να παραμείνει Ορθόδοξο Χριστιανικό και να μην μετατραπεί σε θρησκειολογικό το μάθημα των Θρησκευτικών. Σε εποχή κρίσης μόνο η Ορθόδοξη Πίστη μάς χαρίζει ελπίδα.

 

Κ.Χ. 28.1.2012

Στο σημείο μηδέν το σπίτι του Παύλου Μελά.

January 31, 2012

Στο σημείο μηδέν το σπίτι του Παύλου Μελά.

Λεηλατημένο και αφημένο στη μοίρα του παραμένει το χαρακτηρισμένο ως διατηρητέο οίκημα του ήρωα του Μακεδονικού Αγώνα στην Κηφισιά. Η εγγονή του, Ναταλία Ιωαννίδη, αναπολεί και λυπάται

Μαρία Θερμού

Ο ουρανός βαρύς και η υγρασία διαπερνά τα ξυλόγλυπτα διακοσμητικά στοιχεία του σπιτιού, που κρέμονται στην πρόσοψη σαν μια πολυκαιρισμένη δαντέλα. Δεν είναι η μόνη παραφωνία. Η κεντρική αψίδα της εισόδου λείπει, το ίδιο και τα μάρμαρα της σκάλας, οι τοίχοι είναι ξεφτισμένοι και όταν ανοίξει το λουκέτο με την αλυσίδα που σφαλίζει την πόρτα όλη η εγκατάλειψη και η ερημιά μετακομίζουν στο εσωτερικό.

 

Ο Παύλος Μελάς επάνω στο άλογο με τον γιο του Μίκη στο σπίτι της Κηφισιάς. Στην ένθετη φωτογραφία το ζευγάρι Παύλος και Ναταλία Μελά, μια σχέση έρωτα που διακόπηκε απότομα από τον θάνατό του

Στο σημείο μηδέν το σπίτι του Παύλου Μελά

 

 

Γυμνοί τοίχοι, στη θέση του μαρμάρινου τζακιού μια μαύρη τρύπα – κάποιοι το αφαίρεσαν ολόκληρο -, ξηλωμένα και τα πατώματα, γιατί έψαχναν για κρυμμένους θησαυρούς, γκρίζες οροφές, τα κουφώματα κατεστραμμένα, ακόμη και η καγκελόπορτα του κήπου λείπει. Ενα άδειο κουφάρι που κάποτε στέγαζε οικογένειες, όνειρα, Ιστορία. Το σπίτι του Παύλου Μελά.

«Σκέφτομαι πώς έχουν χαθεί οι άνθρωποι, γενιές και γενιές, για να μείνουν τελικά μόνο τα άψυχα: έπιπλα, σπίτια» μου έχει πει λίγο νωρίτερα η κυρία Ναταλία Ιωαννίδη το γένος Μελά. Εγγονή του Παύλου Μελά, κόρη της Ζωής, ενός από τα δύο αγαπημένα παιδιά του, ζει σήμερα δίπλα από το σπίτι του στην Κηφισιά, το οποίο άλλωστε της ανήκει. Από το παράθυρο της τραπεζαρίας της βλέπει κατευθείαν στον κήπο του. Αλλά δεν θέλει να με ακολουθήσει μέσα σε αυτό. «Αρρωσταίνω κάθε φορά που πρέπει να μπω» λέει και στέκεται στην είσοδο.

Ακραία λεηλατημένο, παρ’ ότι έχει χαρακτηριστεί από το υπουργείο Πολιτισμού διατηρητέο μνημείο (Αύγουστος 2009), αυτό το οίκημα βρίσκεται σήμερα στο σημείο μηδέν. Αν δεν γίνουν σύντομα επεμβάσεις για τη διάσωσή του αλλά και αν δεν βρεθεί τρόπος για την αξιοποίησή του, στο πνεύμα πάντα της ιστορίας του, κάποια στιγμή θα υποκύψει στον χρόνο και στην ανθρώπινη μανία. Γιατί η χωρίς τέλος λεηλασία του, αρχής γενομένης από τους Γερμανούς στην Κατοχή και ακολούθως από τους Αγγλους, συνεχίστηκε στη σύγχρονη εποχή από κοινούς κλέφτες, ενώ – φαινόμενο των τελευταίων ετών – υπήρξαν καταλήψεις από διάφορες πολιτικές ομάδες σε μια προσπάθεια καπήλευσης της σύνδεσης του οικήματος με τον Παύλο Μελά.

Το περιβόλι

«Εκάναμε αυτές τις φωτογραφίες στο περιβόλι μας της Κηφισιάς, μας τις έκανε ένας πλανόδιος…» σημειώνει στην πίσω πλευρά μιας φωτογραφίας η σύζυγος του Παύλου Μελά, Ναταλία, τον Νοέμβριο του 1924. Το «περιβόλι», πολύ κοντά στον σταθμό του τρένου, περί τα τεσσεράμισι στρέμματα τότε, με πεύκα και θάμνους, κυρίως σχίνους και μυρτιές, ήταν τόπος προσωρινής αλλά κατά διαστήματα και μόνιμης κατοικίας μελών της οικογένειας. Αλλωστε «το σπίτι δεν υπήρξε ποτέ για μας ιστορικό οίκημα. Κανείς δεν μας το παρουσίαζε έτσι» λέει η κυρία Ιωαννίδη. Πέτρινο, με τοίχο πάχους μισού μέτρου, υπερυψωμένο για καλύτερη μόνωση – «το καλοκαίρι νόμιζες ότι είχε κλιματισμό, τόσο δροσερό ήταν» προσθέτει η ίδια -, χτίστηκε το 1894 σε σχέδια του Μελά, αρχικώς ως εξοχική κατοικία.

Αρχιτεκτονικά ήταν εμπνευσμένο από κεντροευρωπαϊκά παραδείγματα, όπως και άλλα σπίτια εκείνης της εποχής στην Κηφισιά, ενώ πρόσφατα αποκαλύφθηκε ότι όλα τα δωμάτια είχαν οροφογραφίες.

Πάνω στο τραπέζι τα άλμπουμ με παλιές φωτογραφίες αποκαλύπτουν σελίδα προς σελίδα την ιστορία του σπιτιού αλλά και στιγμές της καθημερινής ζωής της οικογένειας. Ο Παύλος και η Ναταλία Μελά πρωτοστατούν. «Ηταν πολύ ερωτευμένοι όταν παντρεύτηκαν. Μας είχε διηγηθεί η γιαγιά μου ότι, ενώ ήταν στο τρένο της Κηφισιάς πηγαίνοντας προς Αθήνα, συνοδευόμενη πάντα, είδε ξαφνικά έναν ιππέα μέσα στην ερημιά ο οποίος κάλπαζε παράλληλα με το τρένο, δίπλα στο βαγόνι της. Και αμέσως κατάλαβε ποιος ήταν, παρ’ όλο που εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν ευκαιρίες για να μιλήσουν. Μετά πήγε ο πατέρας του, ο Μιχαήλ Μελάς, στον Στέφανο Δραγούμη και ζήτησε την κόρη του» λέει η κυρία Ιωαννίδη.

Ποια τη συγκινεί περισσότερο; «Ολες, γιατί έχουν την αξία της εποχής τους. Οι γονείς μου παντρεύτηκαν εδώ. Η μητέρα μου, που δεν ήταν διόλου κοκέτα, αισθανόταν δυστυχής με το νυφικό και επιπλέον έφθασε και ο παπάς μεθυσμένος… Αλλά με συγκινούν και φωτογραφίες στις οποίες αναγνωρίζω αντικείμενα και οικογενειακά κειμήλια που έχω ακόμη στο δικό μου σπίτι. Οπως η καρέκλα που κάθεται ο Παύλος Μελάς σε μια πολύ γνωστή φωτογραφία του. Είναι μία από αυτές που έχουμε εδώ τώρα».

Η κληρονομιά

Το αρχειακό υλικό, ωστόσο, που σχετίζεται με τη δράση του Παύλου Μελά έχει κατατεθεί από χρόνια στο Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα στη Θεσσαλονίκη και στο Μουσείο Μπενάκη από την ίδια τη Ναταλία Μελά και ακολούθως από την κόρη της Ζωή Ιωαννίδη, τις εγγονές της Ναταλία Ιωαννίδη και τη γλύπτρια Ναταλία Μελά, κόρη του γιου του.

Οσο για το σπίτι, για την κυρία Ιωαννίδη η σωτηρία του προηγείται όλων. Αποτελεί άλλωστε τη μεγάλη αγωνία της. «Τα πιο φιλόδοξα όνειρά μου είναι να το αναλάβει ένας οργανισμός – δεν ξέρω καν ποιος θα μπορούσε να είναι αυτός – προκειμένου να στεγάσει κάποια αρχεία, για παράδειγμα. Γιατί μουσείο δεν μπορεί να γίνει, αφού δεν υπάρχει συλλογή. Θα μπορούσε όμως και να κατοικηθεί, γιατί όχι; Με προϋπόθεση ασφαλώς τον σεβασμό στο ίδιο το σπίτι και την ιστορία του».

Πώς νιώθει με μια τόσο βαριά κληρονομιά πίσω της; «Είναι μεγάλη ευθύνη για μένα να πρέπει να διαφυλάξω αυτά που έφθασαν στα χέρια μου. Αλλά θα πρέπει να πω ότι αισθάνομαι και λίγο τυμβωρύχος όταν διαβάζω αλληλογραφία που δεν μου ανήκει και που δεν θα ήθελαν, ενδεχομένως, να τη διαβάσει κανείς. Η γιαγιά μου η Ναταλία είχε καταστρέψει και είχε κάψει γράμματα που δεν ήθελε να γίνουν γνωστά».

Οσο και αν φαίνεται παράξενο, μάλιστα, η Ναταλία Μελά ελάχιστα μιλούσε στα εγγόνια της για τη δράση του άνδρα της. «Η γιαγιά μου είχε ζήσει όλη την κακή πλευρά των πολιτικών και δεν ήθελε καθόλου να γίνεται καπηλεία του ονόματος του Μελά. Είχε πολύ οξύ πνεύμα, έβλεπε τι κρύβεται πίσω από τα μεγάλα και παχιά λόγια και δεν ήθελε οι επόμενες γενιές που τα απλοποιούν όλα να ερμηνεύουν την ιστορία με όρους τωρινούς. Γι’ αυτό υπάρχει η παρεξήγηση ότι ήταν εθνικιστική κίνηση ο Μακεδονικός Αγώνας».

Πώς θα τον χαρακτήριζε η ίδια; «Εγώ δεν είμαι ιστορικός, αλλά αν μη τι άλλο είμαι υποψιασμένη. Εκείνη την εποχή ήταν ο μόνος τρόπος για να δράσουν. Εχουν κατηγορηθεί ότι ήταν τέκτονες και ήταν πράγματι. “Το Βήμα” προ ετών είχε δημοσιεύσει ένα ανάγνωσμα για τους έλληνες τέκτονες και ο Παύλος Μελάς ήταν ανάμεσά τους. Εκείνος όμως έπαιρνε από εκεί συστήματα μυστικότητας που τον βοήθησαν να οργανώσει το δίκτυό του και να δράσει. Βέβαια πρέπει να πω ότι ήταν αρκετά απλοϊκά τα πράγματα. Πού οι σημερινές… κατασκοπείες. Εχω γράμματα για τον Μακεδονικό Αγώνα γραμμένα σε κώδικα, που ακόμη και εγώ κατάφερα να τα διαβάσω».
Κυπαρισσί και ώχρα
Ξυλόγλυπτα, κουφώματα, πατώματα, το τζάκι που χάθηκε, εσωτερικά και εξωτερικά επιχρίσματα – ώχρα για τους τοίχους, χοντροκόκκινο για τη βεράντα, κυπαρισσί για τα παράθυρα –, όλα αυτά περιλαμβάνονται στην εγκεκριμένη προσφάτως από το υπουργείο Πολιτισμού (Νοέμβριος του 2011) μελέτη αποκατάστασης του οικήματος, που συντάχθηκε από τον κ. Νικόλαο Χαρκιολάκη, επίτιμο διευθυντή Αναστήλωσης Νεώτερων και Σύγχρονων Μνημείων. Η ίδια υπηρεσία άλλωστε είχε προχωρήσει το 2009 στη στερέωση του κτιρίου προκειμένου να αντιμετωπισθούν επείγοντα προβλήματα. Και αν ο προϋπολογισμός του νέου έργου, ύψους 150.000 ευρώ, είναι απαγορευτικός με τις υπάρχουσες συνθήκες για το υπουργείο, η οικία Μελά είναι μία από τις περιπτώσεις όπου η ιδιωτική πρωτοβουλία μπορεί να δώσει λύση. Αλλωστε η οικογένεια Μελά είχε μεγάλη παράδοση και στην Κηφισιά, αφού ο Μιχαήλ Μελάς είχε συντελέσει στην ανάπτυξη του προαστίου τον 19ο αιώνα – έχτισε μάλιστα το πρώτο ξενοδοχείο της Κηφισιάς, στην πλατεία της σήμερα, δίπλα στην «Πιάτσα Μελά».

http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=440639

FYROM Analysts : The government does not truly want to solve the Name Issue

January 30, 2012

Political Analysts Alajdin Demiri and Petar Arsovski comment in Koha that the Name Issue is even more distant and FYROM’s government does not truly want to solve the issue.

The latest statement of FYROM’s PM Nikola Gruevski that Greece needs to obey the decision of the International Court of Justice in Hague is nothing new. But according to the analysts it concretes the diametrically opposed positions of the two countries involved in the dispute and risks a solution of the Name Issue. 

 They accuse the Government in Skopje playing a game of “hot and cold”. A game which it is meant only to buy time and find the culprit before the public, while wont actually solve this problem existing for two decades between the two neighboring countries.

” The intention for the imposition of the Hague’s Tribunal as a strong decision, is a continuation of the unsuccessful maneuvers in order  not to reach a solution, plus Athens to be shown as the main culprit”, states Alajdin Demiri.

He also adds that it is known beforehand that the Hague court has no decision making power, but it is a morality,  a procedure that produces no effect. The aim that this motif is used regarding the name issue is buying time for FYROM’s government.

 Arsovski adds that they need a debate on whether they truly want to solve this issue or finally realize that they do not have capacity to be part of this process.“I see the tactics and the latest statements of the Prime Minister as a continuation of the hot and cold game,” said Arsovski adding that FYROM lost valuable time with a more flexible Greek government.

News Section – History-of-Macedonia.com

Σκοπιανός Αναλυτής : Είμαστε υποκριτές επειδή έχουμε συμβιβαστεί με την επιβολή του μίσους

January 30, 2012

Πήγαμε πάρα πολύ μακριά και όχι μόνο δεν καταδικάζουμε τέτοιες συμπεριφορές, αλλά πρέπει να μιλάμε και για ομαλοποίηση της ξενοφοβίας.

Ο Σκοπιανός αναλυτής Ivor Mickovski γράφει στην Ούτρινσκι Βέσνικ ό,τι δεν μπορεί να εξαφανίσει την λύπη και την απογοήτευση του, σχετικά με το γεγονός πως οι Σκοπιανοί πληρώνουν ένα μεγάλο αντίτιμο για τα επιτεύγματα των αθλητών τους. Τυφλωμένοι από την εθνική τους επιτυχία στον αθλητισμό, οι Σκοπιανοί γιορτάζουν διαμέσου ξενοφοβικής και εθνικιστικής συμπεριφοράς.

Ο αναλυτής παρατηρεί πως ο αθλητισμός πάρα πολλές φορές χρησιμοποιείται για τη διατήρηση του διεθνοτικού μίσους. Δεν αποτελεί μυστήριο το γεγονός πως η κυβέρνηση των Σκοπίων ενθαρρύνει και ευνοεί αυτόν τον τύπο επευφημιών.

Οι συμπατριώτες του έφτασαν τόσο μακριά, όχι μόνο επειδή δεν καταδίκασαν αρκετά αυτήν την συμπεριφορά, αλλά επειδή ομαλοποίησαν την ξενοφοβία στους πανηγυρισμούς. Μάλιστα γράφει πως θεωρεί όλους – ακόμα και τον εαυτό του – ως μεγάλους υποκριτές. “Είμαστε υποκριτές, επειδή έχουμε συμβιβαστεί με την επιβολή του μίσους”, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει.

Κάνει αναφορές στην ” μικρή συμμορία των απογοητευμένων εθνικιστών με επικεφαλής την κυβέρνηση”, όπως τους αποκαλεί, οι οποίοι θέλουν να πείσουν την πλειοψηφία λαού. Θέλουν να πείσουν ότι η τρέλα τους είναι σωστή, και η κοινή λογική όλων των υπόλοιπων είναι αδύναμη και άρρωστη.

Κατά τον αρθρογράφο, όλα τα εγχειρήματα και οι δήθεν μεταρρυθμίσεις δεν έχουν πλέον κανένα σκοπό, αφού ξόδεψαν τόσο χρήμα και χρόνο ώστε να φτιάξουν μια πολυεθνική κοινωνία, που μπορεί μια μέρα να καταρρεύσει με το άνοιγμα και κλείσιμο ενός ματιού.

Τμήμα Ειδήσεων – History-of-Macedonia.com

Fokus : Εθνικιστικά και Ξενοφοβικά τα τραγούδια των Σκοπιανών οπαδών

January 30, 2012

Στο σημερινό της φύλλο, η εφημερίδα Fokus των Σκοπίων αναλύει τους στίχους από τα τραγούδια των Σκοπιανών οπαδών. Η εφημερίδα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι στίχοι είναι εθνικιστικοί και ξενοφοβικοί.

Παράλληλα κάνει αναφορά στην επιστολή διαμαρτυρίας των Παμμακεδονικών Ενώσεων προς τον Αμερικανό πρόεδρο Μπάρακ Ομπάμα.

Η επιστολή, όπως αναφέρει η εφημερίδα, διαμαρτύρεται εντόνως για την φωτογραφία του Αμερικανού διπλωμάτη Φίλιπ Ρίκερ με Σκοπιανούς φιλάθλους στο πρόσφατο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Handball στο Βελιγράδι.

Οι Παμμακεδονικές Ενώσεις ρωτάνε τον Αμερικανό πρόεδρο αν η παρουσία του Φίλιπ Ρίκερ σημαίνει ό,τι οι ΗΠΑ υποστηρίζουν τις αλυτρωτικές διαθέσεις της ΠΓΔΜ που βρίσκονται στα τραγούδια των οπαδών της.

H επιστολή των Παμμακεδονικών Ενώσεων αναφέρθηκε στα περισσότερα ΜΜΕ της ΠΓΔΜ.

 

1. Στην “Nova Makedonija”

http://www.novamakedonija.com.mk/New…tIzdanie=22491

“Grcite od dijasporata besni deka Riker navival za nas” [Oι Έλληνες της Διασποράς είναι οργισμένοι γιατί ο Reeker μας επευφημούσε], “Nova Makedonija” 27-I-2012

2. Υπάρχει αναφορά στην “Utrinski Vesnik”:

http://www.utrinski.mk/?ItemID=3C363…28A1CE95E008D2

“Gruevski go provociral i Samaras” [lit. “ο Gruevski προβόκαρε τον Σαμαρά”, (i.e. “Samaras also found Gruevski provoking”)], “Utrinski Vesnik”, 27-I-2012

3. Στο TV Sitel προβλήθηκε και βίντεο διάρκειας 1 λεπτού & 30 δευτ.., το οποίο περιέχει και εικόνες από την Ιστοσελίδα της Παμμακεδονικής.

“Grcite od dijasporata besni zošto Riker navival za Makedonija vo Niš” [Έλληνες της Διασποράς θύμωσαν επειδή ο Reeker επευφημούσε υπέρ των Σκοπίων στο Niš]

http://sitel.com.mk/dnevnik/makedoni…donija-vo-nish

4. Στο Sky online news portal:

“Grcite so pismo do Obama, im smeta što Riker navival so Makedoncite” [Οι Έλληνες με ένα γράμμα στον Ομπάμα, εκφράζουν την οργή τους επειδή ο Reeker επευφημούσε τους Σκοπιανούς]

http://www.sky.mk/makedonija/13519.html?task=view

5. Στοonline news portal PlusInfo:

“Filip Riker „faten“ na „Gocevata terasa“? [Philip Reeker “πιάστηκε” στο μπαλκόνι του Γκότσε”?]

http://www.plusinfo.mk/vest/31436/Fi…-Goceva-tarasa

Τμήμα Ειδήσεων – History-of-Macedonia.com

 

Αναζητώντας τους Μινωίτες

January 30, 2012

Διεθνής έρευνα στο Αιγαίο για τα αρχαιότερα ναυάγια του κόσμου

Σε συνεργασία με το διάσημο Ωκεανογραφικό Ινστιτούτο του Γουντς Χολ στη Μασαχουσέτη, ερευνητές της Εφορείας Ενάλιων Αρχαιοτήτων αναζητούν στο Αιγαίο το πρώτο μινωικό ναυάγιο, που θα ήταν πιθανότατα και το αρχαιότερο ναυάγιο του κόσμου.
Ο φιλόδοξος στόχος τους για τον εντοπισμό ναυαγίων της Εποχής του Χαλκού παραμένει προς το άπιαστος – ορισμένοι, μάλιστα, πιστεύουν ότι θα παραμείνει για πάντα ευσεβής πόθος.
Η έρευνα, ωστόσο, έχει ήδη αποκαλύψει σημαντικά στοιχεία για το αρχαίο εμπόριο στη Μεσόγειο.
Η ομάδα του Μπρένταν Φόλεϊ από τη Μασαχουσέτη και του Θεοτόκη Θεοδούλου από την Αθήνα ερεύνησε τον περασμένο Οκτώβριο τα νερά γύρω από το νησάκι Δία, λίγο έξω από το Ηράκλειο της Κρήτης. Τη δεκαετία του 1970, ο Ζακ Υβ Κουστώ είχε ανακαλύψει στη Δία τα βυθισμένα ερείπια ενός αρχαίου λιμενοβραχίονα, και διατύπωσε την υποψία ότι το νησί αποτελούσε κάποτε σημαντικό αγκυροβόλιο.
Οι υποψίες του επιβεβαιώνονται τώρα από τη νέα έρευνα, κατά την οποία εντοπίστηκαν πέντε ναυάγια. Δεν ήταν μινωικά, καθώς χρονολογήθηκαν στον 2ο π.Χ. αιώνα μέχρι τον 9ο μ.Χ. αιώνα.
Σε συνδυασμό με άλλα ευρήματα στις απότομες πλαγιές του νησιού, τα ναυάγια αποκαλύπτουν ότι η Δία χρησιμοποιούνταν ως καταφύγιο στην περίπτωση κακοκαιρίας από Έλληνες, Ρωμαίους και Βυζαντινούς ναυτικούς.
Πρόκειται βέβαια για μια σημαντική αρχαιολογική επιτυχία, ωστόσο οι Φόλεϊ και Θεοδούλου ήλπιζαν για κάτι πολύ καλύτερο, το πρώτο ναυάγιο του Μινωικού πολιτισμού, ο οποίος άκμασε την Εποχή του Χαλκού αλλά εξαφανίστηκε μυστηριωδώς πριν από περίπου 1.500 χρόνια.
Μέχρι σήμερα, οι αρχαιολόγοι έχουν ανακαλύψει μόνο την τοποθεσία ενός πιθανού μινωικού ναυαγίου. Το 2003, η Ελπίδα Χατζηδάκη της Εφορείας Ενάλιων Αρχαιοτήτων ανακάλυψε αγγεία του 1800 π.Χ. κοντά στο νησί της Ψείρας, ενός ακατοίκητου νησιού έξω από τις βορειοανατολικές ακτές της Κρήτης. Το ίδιο το πλοίο που μετέφερε τα αγγεία, όμως, ήταν παντελώς άφαντο.

Από το Ουλού Μπουρούν στους Μινωίτες

Η τελευταία έρευνα δεν ήταν η πρώτη που απέβη άκαρπη. Ο Σέλεϊ Ουόσμαν του Πανεπιστημίου Texas A&M, ο οποίος έχει αναζητήσει χωρίς επιτυχία ναυάγια ανάμεσα στην Κρήτη και την Αίγυπτο, σχολιάζει στο δικτυακό τόπο του Nature ότι η ανακάλυψη μινωικών ναυαγίων είναι «σχεδόν αδύνατη».
Όπως εξηγεί, τα ναυάγια αυτά είναι τόσο παλιά ώστε πρέπει να έχουν πλέον θαφτεί κάτω από 3-4 μέτρα ιζημάτων.
Επιπλέον, μεγάλο μέρος του βυθού σε βάθος μικρότερο των 600 μέτρων έχει ισοπεδωθεί από αλιευτικά εργαλεία βυθού, ακόμα και σε περιοχές όπου η χρήση τους απαγορεύεται.
Η ελληνοαμερικανική ομάδα, πάντως, συνεχίζει να ελπίζει, βασιζόμενη κυρίως σε μια προηγούμενη μεγάλη επιτυχία: Το 1982 ανακαλύφθηκε έξω από τις ακτές της Τουρκίας, απέναντι από το Καστελόριζο, το λεγόμενο ναυάγιο του Ουλού Μπουρούν, το οποίο χρονολογήθηκε στον 13ο π.Χ αιώνα, μόλις ένα ή δύο αιώνες μετά την εξαφάνιση των Μινωιτών.
Δέκα χρόνια ανασκαφής έχουν δώσει 17 τόνους πολύτιμων ευρημάτων που προέρχονται από τουλάχιστον 11 πολιτισμούς – ανάμεσά τους, ένας χρυσός σκαραβαίος με το όνομα της Νεφερτίτης και φορτία χαλκού από την Κύπρο.
Παρόλο που η έρευνα του περασμένου Οκτωβρίου δεν πέτυχε τον κύριο στόχο της, ο Μπρένταν Φόλεϊ έχει ήδη συγκεντρώσει το ένα εκατομμύριο από τα 1,8 εκατ. δολάρια που χρειάζεται για να επιστρέψει με την ομάδα του στο Αιγαίο το 2012.
Αυτή τη φορά, οι ερευνητές θα χρησιμοποιήσουν όχι ένα αλλά τρία ρομποτικά βαθυσκάφη, τα οποία θα σαρώσουν επίπεδες περιοχές του βυθού σε βάθος μέχρι 6.000 μέτρα. Αυτές οι περιοχές μεγάλου βάθους, όπως και οι περιοχές από όπου περνούν υποβρύχια καλώδια, δεν έχουν καταστραφεί από συρόμενα αλιευτικά εργαλεία, όπως συμβαίνει στα ρηχά.
Ο Φόλεϊ δηλώνει ότι είναι αποφασισμένος να συνεχίσει τις έρευνες για όσο χρειαστεί: «Θα ήθελα να το κάνω κάθε χρόνο για τα επόμενα 20 με 30 χρόνια, μέχρι να είμαι πια πολύ μεγάλος για να βγαίνω στη θάλασσα» λέει ο ίδιος.

www.tanea.gr/latestnews/article/?aid=4689665


%d bloggers like this: