Archive for the ‘Macedonian Culture’ category

The Identity of Macedonia

January 6, 2018

According to Article 2 of UNESCO’s Universal Declaration on Cultural Diversity, “it is essential to ensure harmonious interaction among people and groups with plural, varied and dynamic cultural identities”.

5 million people live in the modern region of Macedonia, and more than half of them have a Greek national identity, along with their Macedonian cultural identity, due to their Hellenic heritage. Another quarter has Bulgarian, Albanian, Serbian, Roma or Turkish national identity.

That leaves us with a minority; less than a quarter of the region’s population. These are the people inhabiting a former Yugoslavian province, prone to state-sponsored propaganda and historical falsification. They refuse to accept that they constitute only a small part of Macedonia, have a different origin, and should define themselves accordingly.

But what’s the story about Greeks having different cultural identities? People from the island of Crete have their own cultural identity, and the same goes for Macedonians. When two Greeks discuss their origins, they say “I am a Cretan” or “I am a Macedonian”. If foreigners are involved, they might ask “So, you’re Greek… from where exactly?”. Ross Daly, an ethnic Irish musician living in Greece for decades, being completely integrated, would say in his thick Cretan accent: “I’m a Cretan”.

Macedonians belong in the Greek nation: they do not claim a separate ethnic identity, only a cultural one. This is very common. Sicilians and Bavarians are proud of their heritage. Sicilians are Italians, Bavarians are Germans. However, Germans aren’t Bavarians, and Italians are not Sicilians.

Point of Interest: United Nations seem to agree that cultural identities should be protected.
Over 3.5 million people worldwide with a Greek national identity and a Macedonian cultural identity, have a right to self-determination and preservation of their historic cultural identity. They claim what is rightfully theirs. If their northern neighbours monopolise the terms “Macedonia/Macedonian” for international use, in practice they are being denied one of their basic rights. In that sense, the term “Greek Macedonian” is problematic because it implies mixed ethnic background (another example: “my German Italian friend“).

Greeks do not want to be associated with “ethnic Macedonians”. This is where a “pure” identification term for the latter (a 25% minority in the region of Macedonia) leads to. There is no reason why a majority with a continuous presence in the area, should give up their cultural identity, in favour of a newly emerged nation whose folk heroes described themselves as Bulgarians.

Σύλλογος Μακεδόνων Μονάχου 2016 – Σύλλογος Terpichori Esslingen

January 19, 2016

Σύλλογος Terpichori Esslingen – μέλος του Διεθνούς Συμβούλιου χορού της UNESCO – παρουσιάσει το έθιμο «Γενίτσαροι και Μπούλες» στην Κοπή της Βασιλόπιτας του Συλλόγου Μακεδόνων Μονάχου τις 16.01.2016

 

 

Votive Relief offering to Poseidon from Drama

January 11, 2016

poseidon

Votive Relief offering to Poseidon found at Drama 2nd-3rd cent CE.

The inscription in Greek gives the name of the man who commisioned the work, Mestypaedes, son of Aulouzenes and his hometown Skiazerenos.

“Κυρίω Ποσειδώνα Μεστυπαίβης Αυλουζένεος Σκιαζερηνος εύχην ανέθηκεν”

Photo @ Bilwander

Macedonia

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ΜΟΝΑΧΟΥ – ΚΟΠΗ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ

January 8, 2016

Η ορχήστρα « Rebοublika/ Ρεμπούμπλικα » με Ελληνική ρεμπέτικη και παραδοσιακή μουσική θα μας κρατήσει σε κέφι και χορό. Τα χορευτικά τμήματα του συλλόγου μας, θα παρουσιάσουν παραδοσιακούς χορούς της Μακεδονίας μας.

monach

The Greek Gods of the Underworld in a votive relief from Nevrokopi

January 8, 2016

underworld

Votive relief from Nevrokopi (3rd cent CE) depicting the underworld gods Hades (Pluto) and Persephone. Now in the Archaeological Museum of Drama in Macedonia, Greece. Photo @ Bilwander

Αγγελική Κοτταρίδη: Ο αρχαιολόγος διαχειρίζεται μοναδικές αξίες που ανήκουν πάντα στις επόμενες γενιές

January 6, 2016

Αγγελική Κοτταρίδη: Ο αρχαιολόγος διαχειρίζεται μοναδικές αξίες που ανήκουν πάντα στις επόμενες γενιές

Η Αγγελική Κοτταρίδη δεν μπορεί να κάτσει σε ησυχία. Δεν αρκείται στο νέο Μουσείο των Αιγών ούτε στην ανασκαφή της νεκρόπολης πλάι στη Μεγάλη Τούμπα, τα οποία αμφότερα διευθύνει. Ανασυστήνει το Ανάκτορο των Αιγών, ετοιμάζει τη νέα μεγάλη περιοδική έκθεση του μουσείου “Αιγών Μνήμη”, στην οποία εμπλέκει και την τοπική κοινωνία, ταξιδεύει στην Ανατολή ακολουθώντας και μελετώντας τα αποτυπώματα του ελληνιστικού κόσμου, ετοιμάζει εκπαιδευτικά προγράμματα και ένα ακόμα φιλόδοξο εγχείρημα.

“Ο Αλέξανδρος, επειδή ακριβώς είναι οικουμενικός, δεν χωράει σε καμιά συμβατική έκθεση”, λέει, γι’ αυτό έχει βαλθεί να δημιουργήσει το ψηφιακό μουσείο του Αλέξανδρου “Από τις Αιγές στην οικουμένη”. Θεωρεί “μεγάλη αδικία να εγκλωβίζουμε τον Αλέξανδρο σε μικρονοϊκά εθνικιστικά αφηγήματα” και θυμάται τον δάσκαλό της τον Ανδρόνικο.

Γίνεται αυστηρή όταν μιλάει για τον ρόλο του αρχαιολόγου στις μέρες μας, για τη χρήση της επιστήμης της. Παθιάζεται όταν πίσω από την ανασκαφή, την ιστορική γνώση, την επιστημοσύνη και τη μνήμη επιχειρεί να αναδείξει την τεχνογνωσία και τα “κρυμμένα” αναπτυξιακά εργαλεία της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Η Αγγελική Κοτταρίδη μας ξεναγεί στο ψηφιακό Μουσείο του Αλέξανδρου που ετοιμάζει πυρετωδώς, μας αποκαλύπτει τα εκθέματα της μεγάλης περιοδικής έκθεσης που προγραμματίζει να φιλοξενήσει του χρόνου το Μουσείο των Αιγών και μας μιλάει για όλα αυτά με το πάθος του αρχαιολόγου σε δράση.

* Γιατί ξεκινήσατε να δημιουργήσετε το ψηφιακό Μουσείο του Αλέξανδρου; Δεν αρκεί το νέο Μουσείο των Αιγών;

Πρόκειται για δύο απολύτως διαφορετικά πράγματα. Το πολυκεντρικό Μουσείο των Αιγών, τμήμα του οποίου είναι και το νέο μουσειακό κτήριο που τελειώνει τον άλλο μήνα, είναι ένα πραγματικό μουσείο για τα ευρήματα του αρχαιολογικού χώρου των Αιγών, της βασιλικής μητρόπολης των Μακεδόνων.

 

Το ψηφιακό μουσείο θα μπορεί καθένας που έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο, οπουδήποτε στη Γη, να το φιλοξενεί στον υπολογιστή του. Η ιδέα γεννήθηκε από τη διαπίστωση ότι στην πραγματικότητα καμία συμβατική έκθεση -και έχουν γίνει έως τώρα δεκάδες- δεν μπορεί να “χωρέσει” τον Μεγαλέξανδρο, γιατί η δράση του και οι συνέπειές της σφραγίζουν ηπείρους και αιώνες καταδεικνύοντας την οικουμενική αξία του ήρωα, που εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά δημοφιλής, όπως μαρτυρούν εκατοντάδες εκατομμύρια καταχωρίσεις στο διαδίκτυο.

Το έργο ξεκίνησε το 2011, έχουν ήδη γραφτεί πάνω από 3.000 σελίδες κειμένων, στα οποία ενσωματώνονται οι πιο πρόσφατες επιστημονικές ανακαλύψεις, έχουν ολοκληρωθεί η βιντεοσκόπηση και η φωτογράφιση των αρχαιολογικών χώρων και των μουσείων της Ελλάδας που περιλαμβάνονται στις θεματικές ενότητές του, αλλά και τα γυρίσματα σε δεκάδες χώρους και μουσεία της Τουρκίας, υπάρχει υλικό από τις ανασκαφές μας στον Περσικό κόλπο, σε λίγες μέρες θα γίνουν οι λήψεις στην Ιορδανία και ακολουθεί η Αίγυπτος. Φωτογραφικό υλικό συλλέγεται και από άλλα μουσεία, μνημεία, χώρους και επιστημονικές αποστολές, ενώ ιδιαίτερα σημαντική είναι η συνεισφορά τριάντα κορυφαίων αρχαιολόγων και ιστορικών που παρουσίασαν τις ανακοινώσεις τους στο συνέδριο “Ανακαλύπτοντας τον κόσμο του Μεγάλου Αλεξάνδρου” που οργανώσαμε στη Μίεζα το 2012. Όλο αυτό το υλικό αποτελεί τη βάση για τη σύνθεση των ψηφιακών εκθεμάτων του μουσείου.

* Πότε θα ξεκινήσει η λειτουργία του;

Αν όλα πάνε καλά με τη διευθέτηση των γραφειοκρατικών θεμάτων, θα το έχουμε ολοκληρώσει πριν από το τέλος του 2016.

 

Διαβάστε περισσότερα Ανασκαφή: Αγγελική Κοτταρίδη: Ο αρχαιολόγος διαχειρίζεται μοναδικές αξίες που ανήκουν πάντα στις επόμενες γενιές http://anaskafi.blogspot.com/2015/12/blog-post_0.html#ixzz3wSxsYsEt

Mosaic with Alexander the Great as a boy

January 3, 2016

alex1

alex2

Mosaic, 4th century B.C.
From Baalbek, Lebanon
National Museum of Beirut
Alexander the Great as a boy with a Nymph

This mosaic from Baalbek-Soueidie shows the newborn Alexander the Great being bathed in a circular fluted basin by a female figure labelled ‘Nymphe’, while his mother Olympias reclines on a bed watched by an attendant. All the figures in the mosaic have name-labels, a common characteristic of mosaics of the Greek East of the third to fifth centuries. In this case the name-labels seem to serve an obvious and important purpose: how otherwise is the viewer to recognize the scene as the birth of Alexander rather than Achilles or Dionysus. At the same time the borrowing of the iconographic schema hints at analogies between Alexander, Achilles and Dionysus.

Restoration of Alexander’s Castle in Afghanistan

December 27, 2015

One of the oldest extant structures in the historic center of Herat in Afghanistan is Qal’a-i Ikhtiyar al-Din. The current structure (known as Alexander’s Castle) was built on the site of an ancient citadel that some historians claim was established by Macedonian warrior-king Alexander the Great around 330 B.C. The battlements and towers that still stand are believed to date from the 14th or 15th century when it was reconstructed after being destroyed by Mongol invaders. Some of the blue tile work from that period can still be seen on some towers.

UNESCO did extensive renovation at the site in the 1970s. The Culture Ministry took over stewardship at the site in 2005 and has worked since 2008 with the Aga Khan Trust for Culture and the U.S. and German governments to restore the structure and set up a museum at the site. U.S. support for the citadel restoration came from the U.S. Ambassador’s Fund for Cultural Preservation and is the fund’s largest project in the world.

Mohammad Rafiq, a mason from Herat who worked on the project, said he took pride in the work because he sees it as part of the country’s broader reconstruction. “It was not only about making money. It was good work to do,” he said. “This is the biggest monument in the region. We tried our best to do the reconstruction so that it recopied the old styles of the building.”
Housed at the citadel is the National Museum of Herat, one of four provincial museums in Afghanistan to reopen to the public. The Museum of Islamic Art in Berlin worked with the German Archaeological Institute to document and restore artifacts and prepare them for display.

See a panoramic view of the citadel here (click on the photo):

http://www.cemml.colostate.edu/cultural/09476/images/afgh05-089-10.jpg

The legend of Alexander the Great lives on in Himachal Pradesh’s Malana

December 25, 2015

Malana village in the North Indian state of Himachal Pradesh

The legend of Alexander the Great lives on in Himachal Pradesh’s sleepy Malana, a cluster of 12 villages comprising eight clans. The mystique comes alive when its inhabitants proclaim themselves as descendants of the Greek king and speak a language only they can understand.

This may be unravelled soon: a Swedish university is in talks with the Institute of Tribal Studies of Himachal University is to launch a research to understand the mysterious but small population. The Institute of Tribal Studies director P. K. Vaid says that the project had been broadly divided into two parts — trace the origin of the language that the people of Malana speak and trace the origin of the people. Alexander the Great had defeated the Indian king Porus along the banks of the Beas. After a series of campaigns on India, his soldiers felt tired and wanted to return home. Alexander, too, is said to have gone back home. Lore has it that some of his soldiers, too tired to return, preferred to settle down along the banks of the Beas and it is said residents of Malana may be their descendants.

Malanis have very distinct physical features and dialect, different from the rest of the region. Even the houses, temples and general architecture, of the village is distinct as compared to other villages in Himachal Pradesh. Malanis are very protective of their cultural heritage and have strong religious beliefs, they don’t even interact freely with non-Malanis. To such an extent that every tourist or visitor is considered an untouchable. So if you visit Malana, you are forbidden from touching any of their property, structure and people, and if you do touch, pay a fine of Rs 1000. Whereas if Malanis touch any visitor, they have to go through a purification ritual, before they eat or enter their house. This is contradictory to an Indian custom of considering guests to be god. Malana is popular among tourists for its hashish, Malana Cream, so many foreign tourists visit only for that, they don’t mind the staunch behavior of the locals.

Read more here:
http://fractalenlightenment.com/km/883/culture/malana-an-isolated-abode-in-the-himalayas

Greek Buddhas: Alexander, Hellenism and Ghandaran Art

December 22, 2015

Alexander’s conquests spread Greek culture out of which, mixed with local cultures, emerged what is known as Hellenism. Greek art and intellectual culture merged with Buddhism to form a unique artistic genre, Ghandaran art.The physiognomy of many sculpted Ghandaran Buddhas and Bodhisattvas is classically Greco-Latin, rather than Asian.

 

Gandhara occupied a large area of what today are North West India, Pakistan and Afghanistan,
traversed by ancient roads linking India with China, Tibet and West Asia.

 

 

Seen in profile, this top-knotted head is purely Greco-Latin with no trace of Asian physiognomy.
The elaborateness of the hairdo is unique and reflects local cultural customs in the Hindu Kush, as well as
ancient Greek hair-braiding techniques. The topknot is often seen in the figure of Shiva.

 

 

Gandharan art offers clear evidence of the close merger of Greek and Buddhist cultures,
as in the above image showing Buddha seated on a lotus, draped in a Greek toga.

 

Gandhara frieze in purely Hellenistic style, 1st-2nd century CE. Buner, Swat, Pakistan.

 

Vajrapani the protector of the Buddha,is depicted as Heracles.2nd century

This Indo Corinthian capital depicts the Buddha seated within acanthus leaves.

www.answers.com/topic/greco-buddhist-art


%d bloggers like this: